شهر تیمگاد مانند بسیاری از دیگر سکونتگاههای مستعمراتی، کلید سیاست رومیسازی بود. نقشه این شهر با دقتی بیمانند تهیه شده بود و طرحش بر نقشه اردوگاههای نظامی رومیان(دژ مستحکم یا کاستروم) استوار بود. شهر نمونه رومی در ایالاات به شکل یک مربع تقسیم شده به خانه های مساوی از طریق دو شاهراه یا شریان ارتباطی اصلی عمود بر هم ساخته میشد، که محور شمالی، جنوبی آن را کاردو و محور شرقی، غربیاش را دکومانوس مینامیدند، فوروم شهر نزدیک محل تقاطع این دو جاده قرار میگرفت.
محلات شهر به بلوکهای چهارگوش تقسیم میشدند و فوروم و ساختمانهای همگانی مانند تئاتر، حمامها و کتابخانه در زمینهایی به مساحت چندین دروازه عظیم به درون شهر گشوده میشدند و دور تا دور خیابانهای شهر نیز ستونبندی شده بودند. این شهر در حدود یکصد و بیست هزار متر مربع مساحت داشت و جمعیت دو هزار نفریش در آغاز ساختمان، سریعاً پس از تکمیل آن به پانزده هزار نفر رسید. نقشه کلی شهر، دگروارهای از نقشه هیپوداموس بود ولی نظم و طبقهبندی دقیقتری داشت و بین فوروم آن با مرکز اصلی ترافیک نیز فاصله انداخته شده بود. اینکه دیده میشود بیشتر این سکونتگاههای استعماری مطابق نقشه مشابهی طراحی میشدند، چه در شمال آفریقا چه در خاور نزدیک و چه در انگلستان، به گونهای مشخصتر از هر ساختمان یا پروژه ساختمانی، یکپارچگی و نیروی متمرکز امپراتوری روم را در اوج اقتداش بیان میکند.
ادامه مطلب






